
Vanaf het moment dat je bent geboren in deze wereld, heb je een hele wandeling te gaan. Je bent bij je familie (of verzorgers en/of andere mensen waarbij je opgroeit) terecht gekomen op hun pad en gaan samen verder met die wandeling. Net zoals een wandeling in onbekend gebied, lopen jullie verder. Je gaat ongetwijfeld obstakels tegenkomen, sommige eenvoudig overwonnen zoals een boomwortel op de weg of een gat in de grond. Soms kunnen die obstakels lastiger zijn, waardoor een lastige klim noodzakelijk is. Uiteindelijk kan je je reis weer vervolgen. Het leven volgt nooit een perfecte rechte lijn, het gaat in golven en met scheuren. Net zoals de natuur is niets perfect.
Ontmoetingen en afscheid
Terwijl je verder loopt, kom je allerlei nieuwe personen tegen waardoor jullie besluiten om samen verder te wandelen. Dit zijn de vriendschappen die je maakt. Er kan zelfs een romantische band ontstaan. Onvermijdelijk is dat de wandelingen van sommige reisgenoten al afgelopen kunnen zijn. Zij zullen niet meer verder gaan, ze zijn tenslotte klaar met het wandelen op deze route. Dit is de onvermijdelijke dood, waar je ongetwijfeld mee in aanraking gaat komen.
De kunst van het loslaten
Verder op het pad verschijnen aftakkingen die leiden naar andere richtingen, of zelfs een T-splitsing, waarbij je echt een keuze moet maken over welke kant je inslaat. Dit geldt ook voor je reisgenoten! Soms wil iemand in je leven een ander pad inslaan. Dit kan de keuze zijn om te vertrekken om ver weg te studeren, of ergens anders een leven op te bouwen. Het is ook mogelijk dat je uit elkaar groeit, vriendschappelijk of vanuit een relatie. Zelf maak je ook een keuze over de richting die je inslaat. Het is dus ook mogelijk dat jijzelf een ander pad wilt inslaan dan je reisgezelschap. Dit is een natuurlijk proces, iedereen heeft zijn eigen pad te bewandelen. Sommige delen bewandel je samen maar ook alleen. Dit proces van loslaten is zeer belangrijk, zodat je altijd je eigen pad bewandelt en niet die van een ander. Die heeft tenslotte een ander leven te leven!
Leren van je fouten
Durf je een pad niet in te slaan omdat dit misschien te spannend is? Wees gerust, een pad komt altijd ergens uit, en tussendoor kom je ook altijd weer nieuwe aftakkingen tegen om daarmee weer nieuwe keuzes te maken. Er is zelfs een kans dat je oude reisgenoten weer tegen het lijf loopt! Ook kan je je vorige keuzes ongedaan maken omdat je ervan hebt geleerd.
Net zoals in het begin zal je weer obstakels tegenkomen op je pad. Hoe erg dit ook zal zijn, je zal het obstakel moeten overwinnen om verder te kunnen lopen. Teruggaan heeft geen zin, de paden hebben geen begin of einde. Net als het leven heeft het geen begin of einde, het is constant. Kies je ervoor om je reis te beëindigen, dan is je wandeling daar afgelopen. Zo niet, dan loop je nog lekker verder.
Het einde
Zodra je aan het eind van de wandeling aankomt, dat is het moment dat je je leven in dit lichaam hebt voltooid. Je kan nu achteromkijken en reflecteren op de prachtige reis die je hebt afgelegd. Je hebt het gehaald! Wat een reis! En nu ga je verder, op weg naar je volgende avontuur!
Nog geen reacties! Schrijf de eerste reactie.