Wanneer je kijkt naar het leven van de gemiddelde Westerse persoon (daarmee bedoel ik de Westerse wereld, niet Holland of West-Vlaanderen) valt het op dat men altijd aan het rennen is. Men is aan het overleven in plaats van leven, en dat gebeurt nota bene in de meest welvarende gebieden op aarde. Hoe is dat mogelijk en wat kan je daar tegen doen?
Inhoudsopgave
Volwassen worden
Men zegt wel eens dat de kindertijd de leukste tijd van het leven is, omdat je dan nog niet zelfstandig deelneemt aan de maatschappij. Zodra je volwassen bent, gaat het beginnen.
Je staat ‘s morgens op, helpt de kinderen uit bed, maakt ontbijt voor ze en brengt ze naar school. Vervolgens ga je zelf naar je werk, hopelijk geen file vandaag want ik heb nog een hoop werk af te maken.
Tijdens het werk nadenken over die steeds terugkerende vraag: “wat eten we vandaag?”, en nog snel een boodschappenlijstje maken.
Na het werk snel boodschappen doen, irriteer je jezelf vanwege de lange rij bij de kassa. Wijk je uit naar de zelfscan, ben jij nota bene uitgekozen voor de steekproef.
Nog even snel de kinderen van school halen, maar voordat je kan vertrekken wil de juf het toch nog even hebben over de tegenvallende concentratie van je kind tijdens rekenen. Je luistert maar half, want je kijkt steeds naar de klok.
Thuis even snel koken, dan komt even een momentje dat je met het hele gezin bij elkaar bent.
Tijdens het afwassen samen met je partner de dag bespreken en daarna de kinderen naar bed brengen. Je sluit de dag vermoeid af en ligt gebroken op de bank met je telefoon in de hand en op de achtergrond een oppervlakkig tv-programma.
De dag daarna gebeurt weer precies hetzelfde. Behalve op zaterdag, dan moeten de kinderen om 9 uur in de ochtend op het sportveld staan. En op zondag natuurlijk allerlei verplichtingen qua familiebezoeken en verjaardagen.
En voordat je het doorhebt is het alweer maandag. Zelfde routine, maar wacht, je hebt er toch wel aan gedacht dat het de week voor sinterklaas is? Want vandaag moeten de kinderen naar school in hun pietenpak en je moet nog snoep halen! Wel een beetje bij de les blijven!
Cirkel van chaos
En dat was natuurlijk niet alles. Constant heeft men ook zorgen om allerlei redenen. Kan ik alles nog bekostigen? Hoe gaat mijn gezondheid eruitzien? Kunnen mijn kinderen later nog wel studeren?
Moet ik investeren in een warmtepomp? Moet ik een elektrische auto kopen? Waar is Rusland mee bezig? Wat is er allemaal mis in de wereld? Waar moet ik op stemmen? Valt de stroom dadelijk uit? En die buurman met dat grote huis, waar doet doet die dat toch van?
Dit is een schets van het leven van een gemiddelde Westerling. Van ‘s morgens tot ‘s avonds constant bezig met overleven. Er is altijd haast geboden en niets is zeker. Door deze cirkel van chaos wordt het leven op pauze gezet. Leven? Dat doe ik later wel!
Het probleem is alleen dat leven geen keuze is, het is er altijd en staat nooit stil. Wij zitten alleen vast in onze fictieve wereld die we zelf creëren.
Blijf realistisch
Laat mij even vooropstellen dat men altijd realistisch moet blijven. Het glas is niet half leeg of half vol, het is helemaal vol (helft water en helft lucht). In deze maatschappij kunnen wij ons niet veroorloven om geen inkomsten te hebben.
Vaak hoor je vanuit spirituele hoeken dat je alles moet loslaten en zelfvoorzienend moet zijn. Het probleem is alleen dat wij niet kunnen leven zonder geld te verdienen en zelfvoorzienend leven voor veel mensen geen optie is.
Een betaalde baan levert je een dak boven je hoofd op, warmte en voedsel. Dat is de realiteit en daar zal je het helaas mee moeten doen.
Stuurloos schip
Vaak hoor je mensen zeggen dat ze het altijd ‘druk’ hebben. Maar het druk hebben heeft niets te maken met een volle agenda. Het ontstaat wanneer iemand de controle verliest op alles wat gedaan moet worden. In feite is iedereen de controle kwijt en vaart als een stuurloos schip door de oceaan.
Ben kritisch
De spirituele beoefening gaat echter over hoe je dingen in het leven aanpakt en hoe je met je tijd moet omgaan.
In de essentie begint het met vaststellen wat je écht wilt doen met je leven en wat praktisch is. Je neemt als het ware controle over je leven. Past je baan nog bij jou? Past je huis en je levensstijl nog bij je? Wil je aan kinderen beginnen?
Iedereen weet het beter
In ons leven krijgen wij te maken met druk van buitenaf. Kinderen? Als je nu niet begint dan ben je dadelijk te oud! Je hebt je vermogen toch wel belegd? Dat doet iedereen tegenwoordig!
Je gaat die benzineauto toch wel vervangen en je huis verduurzamen? Want denk aan het klimaat! Je ouders hebben toch wel hun griepprik genomen? Want het heerst! En je hebt toch ook aan een noodpakket gedacht?!
Voordat je het weet, ben je opgezadeld met de stress van anderen en nemen zij de regie van je over.
De paradox van leven
Een heel interessant voorbeeld is de pandemie van 2020-2021. Ik heb zelf een spierziekte en ken veel mensen die die ook hebben.
Opmerkelijk zag ik hoe veel menen zich gingen opsluiten, niet met vrienden of familie afspreken, geen sociale activiteiten ondernemen en zelfs hun zorg afschalen. Men stopte met leven omdat men bang was dat leven te verliezen door een eventuele besmetting.
Maar waar men helemaal geen rekening mee hield was het feit dat de meeste spierziekten progressief zijn. Dat wil zeggen dat wat men eerst wel nog kan doen, later niet meer mogelijk is. Zo gooide men kostbare tijd weg door een periode niet te leven om bang te zijn hun leven te verliezen.
Dat is de paradox die hierdoor ontstaat. En wat is het gevolg? Sommigen zijn alsnog overleden aan een besmetting en veel anderen zijn tijd verloren die men niet meer terugkrijgt.
Reflecteren op je leven
Neem eens de tijd om voor jezelf en je gezin te reflecteren op wat jullie nu echt willen en wat voor jullie belangrijk is. Wat gaat er goed en wat wil je veranderen? Wil je bijvoorbeeld meer tijd met je kinderen doorbrengen? Is er een mogelijkheid om minder te werken of van baan te veranderen? Moet ik misschien een kleinere auto kopen of kleiner gaan wonen? Een groot huis betekent niets als je de de tijd niet hebt om erin te wonen. En ga niet steeds mee in de angst die gecreëerd wordt in de media!
Pluk de tijd
Vergeet niet, de wereld zit vol met meningen en angsten die zich continu aanbieden. Echter weet alleen jijzelf en je partner wat voor jullie het beste is. De buitenwereld heeft daar niet veel mee te maken.
Doe wat je wilt doen, en neem de tijd om te leven. De kleine momenten wanneer je even niets hoeft te doen, daar kan je uitbundig van genieten. Niet meteen naar die telefoon grijpen, die informatie zal er altijd nog zijn.
Alleen ons leven in dit lichaam niet, ieder moment wat wij aan onszelf kunnen geven, neemt niemand ons meer af. Dus pluk niet alleen de dag, maar ook de tijd!
Niet iedereen heeft die luxe
Er zijn mensen en gezinnen waar die momenten van rust er niet of nauwelijks zijn. Zo zijn er mensen met kinderen die een zware beperking hebben waardoor ze constant zorg nodig hebben. Dit is zo intensief dat men eigenlijk alleen bezig is met werken en voor hun kind zorgen.
Voor die mensen is er geen enkel moment van rust, zij zijn letterlijk aan het overleven en hebben daarbij vaak het onnatuurlijke gevoel van angst dat hun kind hen overleeft. Want wie zal er dan nog voor hem/haar zorgen?
Kies voor kwali-tijd
De tijd die je kan vrijmaken om intensief te kunnen leven, al is het maar voor kort, zou ik niet onderschatten. Niet iedereen heeft die luxe en voor sommigen kan het ook zo weer afgelopen zijn.
Maak jezelf los van de oordelen en de angsten van deze wereld, maak realistische beslissingen die betrekking hebben op jou en je gezin, de tijd die je voor jezelf en elkaar kunt vrijmaken is kostbaar! Of je nu graag gaat wandelen, rustig zitten, gamen of iets anders.
Nog geen reacties! Schrijf de eerste reactie.